To tylko ćwiczenia :) v.1.0 - opisy

- Aha ha ha ha - rozbrzmiewało po ogrodzie.
Clarisse obróciła główką pełną czekoladowych loków.
- Przestań! - krzyknęła roześmiana.
Odciągnęła od siebie kota. Zwierzę miało na szyi przewiązaną pomarańczową kokardę, jego futro wyróżniało się nieskazitelną bielą. Dziewczynka podniosła się z ziemi i otrzepała sukienkę w kolorze pomarańczy. Clarisse przebiegła między żywopłotem a fontanną, zostawiając za sobą delikatne wgniecenia w żywozielonej trawie.
- Nitka, chodź! - odwróciła się do kotki.
Ta ledwo podniosła na nią swoje zielone oczy i lekceważąco zaczęła się czyścić.
- No chodźże kocurze!
Clarisse uniosła Nitkę i zaczęła iść przez żwirowaną ścieżkę do domu. Weszła po kamiennych schodach do przedpokoju. Już tu widać było zamożność i specyficzny styl państwa Dockens'ów. Posadzka wykonana była z mahoniowego drewna, ściany zaś ozdabiała klasyczna tapeta ze wzorem kwiatów. Tuż przy wejściu stała rzeźbiona szafa. Dalej ława i fotele, stół do kawy - nic szczególnego. Na ścianie równoległej do drzwi wisiały portrety wszystkich członków rodziny. Większość zdjęć była czarno-biała.
Clarisse przeszła do jadalni.
- Clara, już w domu? - zapytała się jej mama, a na jej twarzy pojawił się życzliwy uśmiech.
Trudno było zrazić się do tej kobiety. Cała pogodność, którą obdarowywała każdą osobę, sprawiała, że trzeba było się uśmiechnąć. Zawsze pogodna, niezależnie od sytuacji.
- Mhm, Nitka się nie chciała bawić.
Dziewczynka usiadła na krześle i położyła sobie kotkę na kolanach. Rozejrzała się po pokoju. Jadalnia była zachowana w odcieniach koloru pomarańczowego, jak i reszta domu.